เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 25 บังเอิญพบท่านผู้เฒ่าเสอ
“ฮูหยินผู้เฒ่าจั่น พวกเราไปนั่งคุยกันสักหน่อยดีหรือไม่” ท่านผู้เฒ่าเสอกล่าว
เวลานี้ท่านผู้เฒ่าเสอกำลังอยากหาคนพูดคุยอยู่พอดี ไม่คิดว่าจะบังเอิญพบฮูหยินผู้เฒ่าจั่นเข้าอย่างเหมาะเจาะ
“ดีสิ!” ฮูหยินผู้เฒ่าจั่นเห็นด้วยอย่างยิ่ง
อย่างไรเสีย คนเช่นพวกนางหาโอกาสพบกันได้ยาก ย่อมมีเรื่องอยากพูดคุยกันอยู่บ้าง
ฮูหยินผู้เฒ่าจั่นเลื่อมใสท่านผู้เฒ่าเสอเป็นอย่างมาก นับแต่เหล่าลิ่งกงหยางจี้เยี่ยกับบุตรชายทั้งเจ็ดออกแนวหน้าไปสังหารศัตรู ท่านผู้เฒ่าเสอก็เป็นผู้ค้ำจุนจวนเทียนปอจนถึงทุกวันนี้
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่า หลังเหล่าลิ่งกงหยางจี้เยี่ยทราบว่าบุตรชายและผู้ใต้บังคับบัญชาล้มตายในสนามรบตามกันไป เขาก็ไม่ยอมถูกจับกุม จึงปลิดชีพตนเอง
ท่านผู้เฒ่าเสอยังคงประคับประคองตระกูลมาจนถึงทุกวันนี้ร่วมกับเหล่าลูกสะใภ้และบุตรสาว ช่างไม่ง่ายเลยจริง ๆ
ตระกูลหยางของพวกเขาเป็นตัวแทนของคำว่า จงรักภักดี กตัญญู เมตตา และคุณธรรมได้อย่างพอดิบพอดี