บทที่ 22 แอบดูเปาบุ้นจิ้นตัดสินคดี

บทที่ 22 แอบดูเปาบุ้นจิ้นตัดสินคดี

ยามนี้จั่นเจาหาได้มีเวลาว่างไม่บ่อยนัก แน่นอนว่าต้องพูดคุยกับแม่นางจิ้งเหยาให้เต็มที่

นับตั้งแต่ทั้งสองได้พบกันมา ก็แทบไม่มีเวลาที่จะได้สนทนากันตามลำพังโดยไม่มีคนนอก

ระหว่างที่หลงจิ้งเหยากับจั่นเจากำลังพูดคุยกันอยู่นั้น ด้านนอกศาลไคเฟิงก็มีเสียงตีกลองร้องทุกข์ดังขึ้น “ตุ้ม… ตุ้ม… ตุ้ม…”

ดูท่าจะมีคดีเกิดขึ้นอีกแล้ว จั่นเจาจำต้องละความคิดที่เพิ่งผุดขึ้นมา แล้วรีบจบการสนทนากับเซียวเหล่งนึ่ง

จั่นเจายังไม่ทันได้เอ่ยอะไรกับหลงจิ้งเหยา ก็รีบมุ่งหน้าไปยังโถงพิจารณาคดีศาลไคเฟิง

แม้หลงจิ้งเหยาจะสงสัยใคร่รู้ แต่ก็รู้ว่าตนเข้าไปในโถงพิจารณาคดีไม่ได้

เมื่อใต้เท้ากำลังไต่สวนคดี คนที่ไม่เกี่ยวข้องควรหลีกทางไปเสีย

หลงจิ้งเหยาคิดพลางเตรียมกลับไปทดสอบเจี่ยงหู่กับเจี่ยงเป้าสองพี่น้อง ว่าช่วงนี้ฝึกบทชำระเส้นเอ็นและขัดเกลากระดูกในคัมภีร์เก้าอิมไปถึงไหนแล้ว

พอดีจะได้ถ่ายทอดวิชากระบี่พื้นฐานของสำนักช้วนจินให้พวกเขาด้วย