บทที่ 19 จั่นเจาสืบคดี (1)

บทที่ 19 จั่นเจาสืบคดี (1)

เปาบุ้นจิ้นกล่าวพลางลูบขนของแมวขาวน้อยเสวี่ยอิ่งเบา ๆ

แมวขาวน้อยเสวี่ยอิ่งรีบประจบเอาใจใต้เท้าเปาทันที ท่าทางราวกับกำลังเกาะแข้งเกาะขาเขาอยู่

หลงจิ้งเหยารู้สึกราวกับตนเลี้ยงแมวเนรคุณไว้ตัวหนึ่ง จึงกลอกตามองเสวี่ยอิ่งอย่างจนคำพูด

เปาบุ้นจิ้นเองก็รู้สึกประหลาดใจ เพราะเขาไม่ได้รังเกียจที่แมวขาวน้อยเข้ามาใกล้ กลับรู้สึกเพลิดเพลินเสียด้วยซ้ำ

เปาบุ้นจิ้นถามเรื่องอื่นอีกเล็กน้อย ก่อนให้หลงจิ้งเหยากลับไปก่อน แต่รั้งแมวขาวน้อยเสวี่ยอิ่งไว้ตามลำพัง

หลงจิ้งเหยาหันกลับไปมองแมวขาวน้อยเสวี่ยอิ่งอีกครั้ง แล้วจึงออกจากโถงรับรองด้านข้าง