กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 8 รับบ่าวผู้ภักดีอย่างแยบยล
เสียงพิณทอดยาว ท่วงทำนองไพเราะ ดึงดูดให้ลูกค้าหลายคนวางตะเกียบลงและตั้งใจฟัง
ในโรงเตี๊ยมคึกคักยิ่ง แทบมองไม่เห็นที่นั่งว่าง
“เสี่ยวเอ้อร์ ที่นี่มีที่ว่างหรือไม่?” เสียงใสกังวานของหลงจิ้งเหยาดังขึ้น
“มีขอรับ!”
“แต่ว่าท่านลูกค้า เหลือเพียงห้องส่วนตัวชั้นสองที่อยู่ริมหน้าต่างห้องเดียวขอรับ”
“ได้ เอาห้องนั้น”
“ได้ขอรับ เชิญท่านลูกค้าตามข้ามา”
กล่าวจบ เขาก็พาพวกนางไปยังห้องส่วนตัวอย่างรวดเร็ว
หลงจิ้งเหยาสั่งอาหารไปสองสามอย่าง เสี่ยวเอ้อร์ก็ปิดประตูแล้วเดินออกไป