บทที่ 6 ได้แมวหยินหยางมา

บทที่ 6 ได้แมวหยินหยางมา

“จริงหรือ?”

“เหตุใดตัวข้าเองถึงไม่รู้?” จั่นเจาอดพึมพำในใจไม่ได้

ทว่ารูปโฉมงดงามล่มเมืองของแม่นางชุดขาวผู้นั้น กับท่วงท่าเย็นชาที่มาพร้อมกัน กลับปรากฏขึ้นในสมองจั่นเจาอีกครั้งโดยไม่รู้ตัว

ภาพนั้นไม่ยอมเลือนหายไป ต่อให้เขาอยากลืมก็ทำไม่ได้ และทุกครั้งที่นึกถึงแม่นางผู้นั้น หัวใจของจั่นเจาก็เต้นเร็วขึ้น

“หรือว่านี่คือความรู้สึกยามชอบใครสักคน?”

“ที่จริงก็ไม่เลวเลย!”

เวลานี้เสียงของระบบดังขึ้นอีกครั้งทางหลงจิ้งเหยา

“ยินดีด้วย ผู้ใช้ระบบทำให้จั่นเจาคิดถึงท่านไม่รู้ลืม ได้รับโอสถเสริมความงามหนึ่งเม็ด ซึ่งจะช่วยให้รูปลักษณ์ของท่านสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น”