เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 640: ลาก่อน ดาวเอ้าปี่ถ่า
อีฟูเก๋อยังไม่หายตกตะลึง เขาถามหลิงจิงว่า “เถ้าแก่หลิง…การที่คุณจะจากไปเกี่ยวข้องกับการถือกำเนิดของทารกแรกเกิดหรือเปล่าครับ”
เพิ่งมีข่าวดีได้ไม่ทันไร เถ้าแก่หลิงก็จะไปเสียแล้ว ยากที่เขาจะไม่คิดเชื่อมโยงสองเรื่องนี้เข้าด้วยกัน
นับตั้งแต่ภัตตาคารจงหัวปรากฏขึ้นมา ก็เห็นได้ชัดว่าที่นี่คอยช่วยเหลือฝ่ายมนุษย์มาโดยตลอด แม้เถ้าแก่หลิงจะพูดเสมอว่าตัวเองเป็นเพียงเจ้าของร้านอาหารก็ตาม
เมื่อได้ยินคำถาม หลิงจิงก็ยิ้มและพยักหน้า “เกี่ยวค่ะ”
“ถ้าอย่างนั้น…ต่อไปเราจะได้พบกันอีกไหมครับ” อีฟูเก๋อถาม
“คงไม่แล้วค่ะ หากได้พบกันอีก อาจหมายความว่าเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นอีก ฉะนั้นไม่พบกันน่าจะดีกว่า”
“…เข้าใจแล้วครับ” อีฟูเก๋อตอบ
เขารู้สึกใจหาย ข่าวนี้มาอย่างกะทันหันเหลือเกิน แต่พอลองคิดให้ดี ก็เหมือนจะไม่ได้กะทันหันขนาดนั้น