เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 632: ไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมถึงจัดตำแหน่งสำคัญเช่นนี้ให้คุณ
「ผมไม่ได้ทำอะไรจริง ๆ ผลงานของผมเมื่อเทียบกับผลงานทางทหารของทุกท่านแล้ว...ไม่ควรค่าแก่การเอ่ยถึง」
พลโทส่านหมิ่นมองเห็นความรู้สึกผิดในดวงตาของพลเอกตาน เค่อหลาเค่อ
ในการสำรวจครั้งนั้น พลเอกตาน เค่อหลาเค่อนำเหล่าผู้นำทางเข้าโจมตีเมืองจื่อ จนเกือบก่อให้เกิดความผิดพลาดครั้งใหญ่
แต่ไม่ว่าอย่างไร ก็ไม่ควรโยนความผิดเช่นนี้ให้มนุษย์คนใดคนหนึ่ง หนี้แค้นนี้ควรคืนกลับไปยังต้นตอแห่งมหันตภัยที่สูญสลายไปแล้ว
「พวกเราจะไม่มองข้ามบทบาทของมนุษย์ทุกคนในมหันตภัยครั้งนี้ ท่านก็ไม่จำเป็นต้องโทษตัวเอง」พลโทส่านหมิ่นกล่าว 「ในตอนที่สหพันธ์ยังดำรงอยู่ ความสามารถของท่านเป็นที่ประจักษ์แก่ทุกคน หากท่านยังไม่อาจก้าวข้ามความรู้สึกผิดในใจได้ เช่นนั้นก็จงใช้ความสามารถต่อไปในการก่อสร้างอนาคต เพื่อปลอบประโลมความรู้สึกผิดในใจของท่านเถอะ」