กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 625: ราวกับแปรเปลี่ยนเป็นสายลมอุ่นแห่งฤดูใบไม้ผลิ
「ฟู่ว————」
เจียงหยางแทบจะขาดอากาศหายใจ
ความเจ็บปวดรุนแรงจนแทบทนไม่ไหว เลือดยังคงทะลักออกจากปากและจมูกไม่หยุด
ความเร็วในการร่วงหล่นนั้นสูงมาก สายลมที่ปะทะสองข้างกายพรากเรี่ยวแรงในการหายใจของนางไปจนหมด เบื้องหน้าแดงฉานไปด้วยเลือด จนมองไม่เห็นสถานการณ์การต่อสู้บนท้องฟ้าอย่างชัดเจน
เถ้าแก่หลิงทำสำเร็จหรือยัง?
นางไม่รู้ และรู้สึกว่าตนเองก็มองอะไรไม่เห็นอีกต่อไปแล้ว
「เจียงหยาง——」
คล้ายมีใครบางคนกำลังตะโกนเรียกนางเสียงดัง เสียงนั้นฟังดูคุ้นหูอย่างยิ่ง
มือข้างหนึ่งคว้าหมับเข้าที่แขนของนาง น่าจะเป็นร้อยตรีโม่หลี่