บทที่ 592: “ฉันก็เป็นแค่เจ้าของร้านอาหารคนหนึ่ง”

บทที่ 592: “ฉันก็เป็นแค่เจ้าของร้านอาหารคนหนึ่ง”

หลิงจิงลองกดเลือกจุดขึ้นมาสองสามแห่ง

เป็นอย่างที่คิดไว้ หลังจากจุดสีเทาซึ่งก่อนหน้านี้แสดงข้อความว่า 「ไม่มีแหล่งที่มาของลูกค้า」 เปลี่ยนเป็นจุดสีเขียวแล้ว ตัวอักษรที่ปรากฏก็เปลี่ยนเป็น——【เมืองชายแดน·เมืองหยุน】【เมืองชายแดน·เมืองฉือ】【เขตที่เจ็ดของสหพันธ์เดิม เมืองที่ 2】และอื่น ๆ

นั่นหมายความว่า บริเวณเหล่านั้นมีแหล่งที่มาของลูกค้าอยู่บางประเภท

ช่างน่าสนใจจริง ๆ ก่อนหน้านี้สถานที่ซึ่งเป็นสีเทา พอกระแสหมอกสลายไปกลับสว่างขึ้นมา

ท่ามกลางเงื่อนไขที่พืชและสัตว์กลายพันธุ์จำนวนมหาศาลถูกสูบพลังจนแห้งเหือด ภาพเช่นนี้ดูแปลกประหลาดอยู่ไม่น้อย

จะมีลูกค้าอะไรได้อีก? ก็คงมีแต่ลูกค้าประหลาดพวกนั้นเท่านั้น

ตอนนี้จุดสีเทาบนแผนที่ยังไม่ได้สว่างขึ้นทั้งหมด ลูกค้าประหลาดเหล่านั้นยังไม่ได้กระจายเต็มไปทุกทิศทุกทางบนแผนที่

บางทีอาจเป็นเพราะเวลายังไม่มากพอ