กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 557: ไฉไฉกับพวกคงไม่ได้มาแบบนี้หรอกนะ?
ชาวเมืองไม่ได้เอาแต่ป้อนอาหารให้ผู้บาดเจ็บ
“เธอพันแผลถูกวิธีแน่นะ?”
“ทำไมจะไม่ถูก! ก่อนเกิดมหันตภัยฉันเรียนแพทย์นะ! ฝึกงานห้องฉุกเฉินมาตั้งครึ่งปีด้วย!”
“แล้วทำไมฉันรู้สึกว่าเธอลนลานจัง?”
“แหะ ๆ ก็ไม่ได้ลงมือทำมาตั้งหลายปีแล้วนี่”
“พอเลย ฉันทำเอง! ฉันพันแผลให้ตัวเองบ่อย!”
“ตายแล้ว! ขาของท่านนายทหารคนนี้เหมือนจะหัก! มีเฝือกดามไหม ฉันจะช่วยดามให้!”
“คุณรักษาเป็นจริงหรือเปล่า?”
“ตรวจสอบประวัติแพทย์กระดูกและข้อของฉันในระบบได้”