กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 552: คำพูดเดียวปลุกคนจากฝัน
ผ่านม่านแสงขาวของภัตตาคารจงหัว ผู้คนมองเห็นหุ่นยนต์ขนาดมหึมาแสนน่าสะพรึงกลัวกำลังโจมตียานพาหนะที่เห็นได้ชัดว่าชำรุดเสียหาย มองเห็นผู้กลายพันธุ์ทั้งที่คุ้นหน้าและไม่คุ้นหน้าขวางอยู่หน้าขบวนรถ ก่อนจะถูกพลังพิเศษหลากสีซัดกระเด็นไปคนแล้วคนเล่า
พวกเขาเห็นเจ้าหน้าที่เมืองชายแดนในชุดป้องกันที่คุ้นตา กำลังถูกเจ้าหน้าที่จากสามมหานครซึ่งสวมชุดป้องกันสีเงินโจมตีจนได้รับบาดเจ็บ เลือดซึมออกมานอกชุดป้องกัน...แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่ยอมถอยออกจากขบวนรถ พยายามเหนี่ยวรั้งฝีเท้าของศัตรูเอาไว้อย่างสุดกำลัง
พวกเขาเห็นขบวนรถของทางการเมืองจื่อหัวเคลื่อนเข้ามาใกล้ภัตตาคารจงหัวมากขึ้นเรื่อยๆ...ทว่าความเร็วก็ลดลงเรื่อยๆ เช่นกัน