กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 534: ลางสังหรณ์อันเลวร้ายของพลโทส่านหมิ่น
สิ่งที่รออยู่สุดปลายขบวนรถไม่ใช่ทางออกของสะพาน แต่เป็นกำแพง
กำแพงสนามพลังโปร่งแสงซึ่งมีลวดลายแสงสีเทาอมเขียวไหลวนผุดขึ้นขวางปลายสะพาน มันทอดยาวจากหอคอยยึดสายเคเบิลทางซ้ายของพื้นสะพานไปจนพ้นราวกั้นทางขวา ปิดเส้นทางของขบวนรถอย่างมิดชิด
“ตูม!”
กระสุนรูปลูกศรเรืองแสงเย็นเยียบทั้งแถวพุ่งมาจากทางฐานการบิน กระแทกแนวป้องกันของฝ่ายตนอย่างรุนแรง
“ฟิ้ว——”
ตามด้วยกระสุนลูกศรเรืองแสงอีกหลายแถวที่ยิงต่อเนื่องเข้าใส่โล่คุ้มกันด้านหน้ารถ ระลอกแสงแผ่กระจายออกไปวงแล้ววงเล่า
“หึ่ง——”
เมื่อเสียงอื้ออึงใกล้เข้ามา ฝูงค้างคาวกลายพันธุ์มหาศาลก็ปรากฏในสายตาของคนในขบวนรถ ปลายหางของค้างคาวแต่ละตัวส่องแสงสีม่วงจัดจ้า ราวกับมีพิษ