กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 530: เสียงของเขาขาดหายไปกลางคัน
อ้ายเต๋อเจียพูดพลางเคาะแขนด้านข้างของเฉียวอีซือเป็นสัญญาณ ‘เถ้าแก่หลิงน่าจะเคยมาที่นี่’
เฉียวอีซือพยักหน้าเบาจนแทบมองไม่เห็น
อันที่จริง ต่อให้อ้ายเต๋อเจียไม่พูด ผู้กลายพันธุ์จากเมืองชายแดนทุกคนที่อยู่ตรงนั้นก็เดาได้ว่านี่เป็นฝีมือของเถ้าแก่หลิง
เหล่าผู้นำทางคงไม่ทำลายพื้นดินเสียยับเยินด้วยตัวเองแน่
“ติ๊ด”
อ้ายเต๋อเจียกับเฉียวอีซือพาคนลงจากรถ แล้วตามผู้นำทางที่เดินนำหน้าสุดไปหยุดอยู่หน้าอาคารที่ไม่รู้ชื่อแห่งหนึ่ง
ผู้นำทางก้าวขึ้นไปแตะบัตรผ่านประตู