บทที่ 524: เธอไม่ใช่จอมทำลายล้างไร้เทียมทานเสียหน่อย

บทที่ 524: เธอไม่ใช่จอมทำลายล้างไร้เทียมทานเสียหน่อย

หมอกหนาทึบเหลือเกิน

หลังจากรถเหาะบินเข้าไปในโดมแล้ว หมอกสีเทาอมเขียวที่นี่ก็หนาทึบกว่าทุกแห่งที่หลิงจิงเคยพบเห็นก่อนหน้านี้หลายเท่า ราวกับกำลังจะควบแน่นกลายเป็นของแข็ง

ทัศนวิสัยยิ่งต่ำลงไปอีก หลิงจิงจ้องมองหมอกสีเทาอมเขียวนอกม่านแสงสีขาว รู้สึกราวกับตัวเองกำลังพุ่งหัวเข้าไปในบึงโคลนพิษเน่าเหม็นอะไรสักอย่าง

มุมมองที่แคบลงไม่ได้ส่งผลต่อการตามหาสถานที่ซึ่งมีมนุษย์วัตถุดิบรวมตัวกันอยู่มากนัก อย่างไรเสีย เมื่อสวมแว่นหยั่งรู้สิ่งมีชีวิต ชื่อของพวกมันก็จะแสดงขึ้นตรงหน้าโดยอัตโนมัติ ทว่ามันกลับเป็นบททดสอบทักษะการขับรถของเธออย่างแท้จริง

—ที่นี่ไม่ใช่พื้นที่รกร้างเสียหน่อย หลังจากเข้ามาในโดมก็เป็นเมืองชีเวิงแล้ว ภายในเมืองมีสิ่งปลูกสร้างอยู่หนาแน่นไม่น้อย