บทที่ 475: สมรภูมิอันตึงเครียดพลันกลายเป็นความโกลาหล

บทที่ 475: สมรภูมิอันตึงเครียดพลันกลายเป็นความโกลาหล

สนามรบเบื้องล่างเชื่อมโยงกันเป็นทอด ๆ ทันทีที่การต่อสู้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ หลิงจิงก็วางขนมกับผลไม้ในมือลงโดยสิ้นเชิง

ช่างน่าตื่นตาจริง ๆ

เมื่อขบวนรถจากต่างถิ่นหยุดลงกะทันหัน สิ่งแรกที่ปรากฏขึ้นคือภาพลวงตา—เป็นภาพลวงตาแบบเดียวกับการพรางตัวของประตูเคลื่อนย้าย

เธอมองเห็นภาพจริงได้เช่นกัน ในภาพนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย มีเพียงหน่วยผู้กลายพันธุ์จากเมืองชายแดนหลายหน่วยอาศัยตะขอเกี่ยวเชือกกระโดดขึ้นไปบนรถ ทว่าภาพลวงตาอีกชั้นหนึ่งกลับปรากฏทะเลทรายดูดขนาดใหญ่ รถทุกคันกำลังจมลงไปภายใต้แรงของทรายดูด

ทัศนวิสัยภายในขอบเขตการมองเห็นพลันแจ่มชัดขึ้นอย่างมาก กระแสหมอกในสนามรบหายวับไปในพริบตา

นี่ก็เป็นความสามารถของผู้กลายพันธุ์เช่นกันหรือ?

น่าสนใจดีนี่