กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 435: ภัตตาคารจงหัวคืออะไร?
หว่าหลานรู้สึกว่าตนฝันไปยาวนานเหลือเกิน
ยาวนานเสียจน...จิตสำนึกของเขาแทบจะเลือนหาย
ตลอดเวลานั้น ดูเหมือน ‘ตัวเขา’ จะพยายามสุดกำลังเพื่อต่อสู้กับอะไรบางอย่าง
ทำไมต้องต่อสู้ด้วย?
ต่อสู้ไปทำไม? กำลังแย่งชิงอะไรกัน?
ในหัวเขาคล้ายเหลืออยู่เพียงคำถามนี้ จนกระทั่งท่ามกลางความเลือนราง เขาค่อยๆ เข้าใจ—
เพื่อไม่ให้ตนเองถูกแปรสภาพไปโดยสมบูรณ์
“ซี๊ด—”
เขาลืมตาขึ้น แสงจ้าบาดตาจนต้องหรี่ตา พร้อมกันนั้นก็รู้สึกปวดศีรษะราวกับถูกเข็มทิ่มแทง