เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 422: หากบินขึ้นไปเรื่อย ๆ เธอจะได้เห็นอะไร
เส้นใยราสีขาวเทาเชื่อมต่ออยู่ระหว่างฝูงนกกระจอกกลายพันธุ์ เสียงร้องประหลาดดังขึ้นขณะพวกมันบิน ก่อนจะหายลับไปใต้แสงขาวของหลิงจิง
จาก “ก้อนเมฆสีดำ” ที่ค่อย ๆ โคจรอยู่บนท้องฟ้าสูง มีเสียงดูดกลืนชวนให้เสียวฟันดังออกมา หัวของแร้งหลายสิบตัวถูกยืดยาว คอของพวกมันบิดพันกันในสภาพผิดธรรมชาติอย่างยิ่ง กระแสหมอกดูดพลังงานของพวกมันไป แร้งเหล่านี้มีรูปร่างประหลาดและมีเนื้องอกงอกขึ้นตามร่าง กำลังใช้จะงอยปากจิกกินร่างของพวกเดียวกัน
“ซี๊ด—”
หลิงจิงข่มความคลื่นไส้ ขับรถเหาะเก็บฝูงแร้งกลายพันธุ์ประหลาดนั้นจนหมด
บนเรือนยอดของต้นเมเปิลที่หลอมรวมเข้าด้วยกัน ภายนอกรังผึ้งเนื้อซึ่งงอกเพิ่มและขยับยุกยิกไม่หยุดถูกปกคลุมด้วยชั้นขน ดูคล้ายหมาป่าอยู่บ้าง คล้ายหมีอยู่บ้าง