กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 409: เหมือนจะเปลี่ยนไปอีกแล้ว
ฮั่วเอ่อร์เงยหน้ามองคนตรงหน้า ก่อนหันไปมองเตียงที่โจวเสวี่ยนอนอยู่ แล้วเด้งตัวลุกพรวด
“ขอโทษครับ ขอโทษครับ! ผมจำคนผิด หมอกมันหนาเกินไป มองผิดไปน่ะครับ แหะ ๆ”
จากนั้นเขาก็เดินไปข้างเตียงโจวเสวี่ย “หัวหน้า!!!”
ทำท่าจะโผเข้าใส่อีกรอบ
เสวี่ยไหลที่เพิ่งโค้งขอโทษคนพันผ้าพันแผลบนเตียงข้าง ๆ รีบคว้าคอเสื้อด้านหลังของเจ้าหนุ่มไว้ “ฉันขอร้องละ เลิกทำแบบนี้ทีได้ไหม ฉันอายจนจะทนไม่ไหวแล้ว”
แม้แต่หมอกหนาทึบก็ยังขวางเสียงตะโกนของเขาไม่อยู่
ไม่รู้ว่าห้องพยาบาลใช้อุปกรณ์หรือพลังพิเศษชนิดใด หมอกในห้องจึงบางกว่าข้างนอกอย่างเห็นได้ชัด ผู้ป่วยบนเตียงใกล้เคียงต่างหันมามอง ยิ่งทำให้เสวี่ยไหลอับอายจนแทบไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน