กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 367: คิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ
“เห็นอะไรบ้าง?”
ภายในสำนักงานเจ้าหน้าที่บริหารของเมืองเจี้ยว ทันทีที่เหวินหนีลืมตาขึ้น อ้ายเต๋อเจียก็เอ่ยถาม
“ผม…”
เหวินหนีเพิ่งอ้าปาก เลือดกำเดาก็ไหลลงมา
ไม่ใช่เพียงเลือดกำเดาเท่านั้น รอบดวงตาสีมรกตของเขายังเต็มไปด้วยเส้นเลือดแดง ราวกับใช้ดวงตามากเกินไปและไม่ได้หลับตาลงเป็นเวลานาน ทั้งที่เมื่อครู่นี้ ตอนที่ร้อยเอกเหวินหนีใช้พลัง เขาหลับตาตลอดเวลาแท้ ๆ
เจียงหมิงตอบสนองได้เร็วที่สุด เขาล้วงผ้าเช็ดหน้าของตนออกจากกระเป๋าแล้วยื่นให้เหวินหนี
“อืม ขอบคุณ”
หลังเช็ดเลือดกำเดาแล้ว เหวินหนีใช้ผ้าเช็ดหน้าสีอ่อนอุดรูจมูกไว้ชั่วคราว ก่อนพูดกับคนไม่กี่คนในสำนักงานที่กำลังจับตาดูเขาอย่างใกล้ชิดด้วยเสียงอู้อี้ว่า