กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 359: มองแทบไม่ทัน
“เถ้าแก่หลิงไม่อยู่” อ้ายเต๋อเจียลูบคาง พลางถามอีฟูเก๋อที่หน้าภัตตาคารจงหัวสาขาหลัก “นายว่าเถ้าแก่ไปทำอะไร”
“ไม่รู้ อย่าเดาสุ่มสี่สุ่มห้า” อีฟูเก๋อขมวดคิ้ว เห็นได้ชัดว่าไม่เห็นด้วยกับการที่อ้ายเต๋อเจียชอบพูดถึงเถ้าแก่ลับหลัง
“ใครเดาสุ่มสี่สุ่มห้า” อ้ายเต๋อเจียส่งเสียงจิ๊ “คุยกันตามปกติ เข้าใจไหม เมื่อคืนเถ้าแก่หลิงเอาข่าวมนุษย์ปลอมระดับเอสมาให้พวกนาย วันนี้อาจมีข่าวอื่นมาอีกก็ได้”
“นั่นแหละเรียกว่าเดา ไม่ว่าเถ้าแก่จะทำอะไร ก็ไม่ใช่เรื่องที่พวกเราจะวิจารณ์หรือเรียกร้องจากเธอ เลิกใช้ลูกไม้สืบข่าวของนายกับภัตตาคารจงหัวเสียที รู้จักเคารพขอบเขตของคนอื่นบ้าง”