บทที่ 340: ซุปเห็ดหูหนูขาวสดใส่น้ำตาลกรวด

บทที่ 340: ซุปเห็ดหูหนูขาวสดใส่น้ำตาลกรวด

“ว้าว! นี่ของอร่อยที่พี่เถ้าแก่เพิ่งเพิ่มเข้ามาเหรอ”

ลี่น่าเพิ่งกลับจากขุดผักกับพี่สาว ทั้งคู่แลกของเป็นเหรียญเมืองเรียบร้อยแล้ว พอเห็นร้านอาหารประเภทแป้งและเครื่องดื่มของภัตตาคารจงหัวแน่นขนัดไปด้วยผู้คน เธอก็ดึงมือลี่หลินไปต่อแถวหน้าเครื่องใหม่ทันที

ทันทีที่เข้าร้าน นอกจากกลิ่นหอมของซาลาเปาที่ลอยมาจากด้านข้าง กลิ่นถั่วลิสงเข้มข้นกับกลิ่นหวานอ่อนๆ ก็โอบล้อมพวกเธอ เด็กไม่กี่คนหรอกที่จะต้านทานสิ่งยั่วยวนเช่นนี้ได้

ผู้ใหญ่ที่มากินอาหารในภัตตาคารจงหัวอาจคำนึงถึงสรรพคุณของอาหารเป็นหลัก แต่เด็กๆ คงไม่ได้คิดมากถึงเพียงนั้น