บทที่ 307: ราวกับเป็นน่านน้ำส่วนตัว

บทที่ 307: ราวกับเป็นน่านน้ำส่วนตัว

หลิงจิงครุ่นคิดอยู่นาน สุดท้ายเมื่อเผชิญหน้ากับฟาร์มที่เปิดใช้งานระบบขยายพันธุ์แล้ว เธอก็ตัดสินใจเปิดสิทธิ์การจัดการฟาร์มระดับสามให้ชงชง

สิทธิ์ระดับสามครอบคลุมถึงการใช้จ่ายเหรียญแก่นอสูรและเหรียญแก่นพฤกษา รวมถึงการซื้ออาหารสัตว์ ปุ๋ย สิ่งปลูกสร้าง ลูกสัตว์ และวัตถุดิบสำหรับโรงงานผลิตอาหารปรุงรส

จนถึงตอนนี้ ทุกครั้งที่ชงชงรายงานว่าฟาร์มขาดแคลนวัสดุอย่างโครงรั้วหรือเสาค้ำต่าง ๆ มันจะต้องยื่นคำขอให้หลิงจิงอนุมัติ จากนั้นจึงจะซื้อมาใช้งานได้

เมื่อฟาร์มเริ่มส่งวัตถุดิบให้ร้านอาหารอย่างเป็นทางการ หากผู้จัดการฟาร์มไม่มีสิทธิ์จัดการ เกรงว่าวันหนึ่งคงต้องยื่นคำขอหลายครั้ง