เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 305: เมืองจื่อไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ไร้ผู้ช่วยเหลืออีกต่อไป
“พันเอกอ้ายเต๋อเจียพูดอย่างนั้นหรือ?”
ณ ห้องประชุมเมืองจื่อ หลังจากฟังคำบอกเล่าของอีฟูเก๋อจบแล้ว เฉียวอีซือก็เอ่ยถาม
“อืม” อีฟูเก๋อกล่าว “ตอนนั้นผมคิดไปเองโดยไม่รู้ตัวว่าพันเอกอาจจะคิดมากเกินไป แต่หลังจากกลับมาแล้ว ผมก็รู้สึกว่าเขาไม่น่าจะพูดเช่นนั้นขึ้นมาลอย ๆ”
เฉียวอีซือพยักหน้า “ฉันรู้จักพันเอกอ้ายเต๋อเจียไม่มากนัก แต่จากที่ได้สัมผัสในตอนนี้ ‘การคาดเดา’ ที่เขาพูดออกมาล้วนมีหลักฐานรองรับทั้งสิ้น พันเอกผู้นี้มองภายนอกเหมือนคนไม่จริงจัง พูดจาเหลวไหลไปเรื่อย แต่หากสังเกตให้ละเอียดจะพบว่า ไม่ว่าจะเป็นการอนุมานหรือการคาดเดาของเขา ล้วนระมัดระวังเป็นอย่างมาก ไม่มีทางคาดเดาขึ้นมาโดยไร้เหตุผล”
เธอสังเกตอ้ายเต๋อเจียได้ละเอียดถี่ถ้วนทีเดียว
อีฟูเก๋อเห็นด้วย