กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 301: มีอะไรให้ต้องกังวล?
“ฮ่า ๆ พวกเจ้าไม่เคยเห็นภัตตาคารจงหัวผุดขึ้นเป็นตึกสูงในชั่วข้ามคืนสินะ?”
ทันทีที่ชายวัยกลางคนเอ่ยออกมา เติ้งเขิ่นก็เข้าใจสิ่งที่ชาวเมืองเจี้ยวอยากถามในทันที เรื่องนี้เขารู้ดีเชียวล่ะ! แม้เขาจะไม่ใช่ลูกค้ากลุ่มแรกที่ค้นพบภัตตาคารจงหัว แต่ก็ถือได้ว่าเป็นลูกค้ารุ่นบุกเบิกที่มาที่นี่ตั้งแต่ภัตตาคารจงหัวยังไม่มีหน้าร้านอย่างเป็นทางการด้วยซ้ำ!