บทที่ 297: หรืออาจเป็นหมอกหนาทึบเสียเอง

บทที่ 297: หรืออาจเป็นหมอกหนาทึบเสียเอง

หลิงจิงเพิ่งรับประทานอาหารเสร็จ อีฟูเก๋อกับอ้ายเต๋อเจียก็พาคนเข้ามาในร้าน

จังหวะเวลาพอดิบพอดี

เธอยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ คิดบัญชีของทางการทั้งสองเมืองเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงรับเงินมา

วันนี้ลูกค้ารายใหญ่จากทางการทั้งสองเมืองนำสิ่งของกลับไปไม่น้อย รวมยอดแล้วเกินห้าหมื่นเหรียญเมือง

มันฝรั่งอบผงผลึกมรกตที่เหลืออยู่ถูกทางการของทั้งสองเมืองแบ่งกันไปจนหมด ส่วนมันฝรั่งอบผงผลึกต้นกำเนิดมรกตก็นำกลับไปไม่น้อยเช่นกัน โดยส่วนใหญ่เป็นสินค้าราคา 1,004 และ 2,004 เหรียญเมือง

ระหว่างที่เธอกำลังสะสางบัญชีอยู่นั้น อีฟูเก๋อก็เอ่ยขึ้นว่า “เถ้าแก่หลิง ขอรบกวนสักหน่อยครับ ผมอยากถามอะไรสักเรื่อง”

หลิงจิงเงยหน้าขึ้น “เชิญพูดค่ะ”