กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 285: ญาณหยั่งรู้คือความเป็นไปได้
บันทึกประจำวันที่ 11 มิถุนายน เป็นจดหมายลาตายของพันเอกจีผู่หลินอย่างชัดเจน
อีฟูเก๋อกับเฉียวอีซืออ่านถ้อยคำที่เขียนไว้ สัมผัสได้ถึงความสูญเสียอันโหดร้ายและความกล้าหาญท่ามกลางโศกนาฏกรรมของเมืองหลาน จากเนื้อหาและอารมณ์ที่เปลี่ยนไปในแต่ละบรรทัด
สิ่งที่ปรากฏบนหน้ากระดาษเป็นเพียงตัวเลข ทว่าเบื้องหลังตัวเลขเหล่านั้นคือผู้คนที่มีเลือดเนื้อและชีวิต
เมืองจื่อกับเมืองอิ๋งก็เคยเผชิญเรื่องเช่นเดียวกัน
ฤดูฝนที่มาอย่างกะทันหัน การสื่อสารที่ถูกตัดขาด คลื่นอสูรบุกขนาดมหึมา...
เพียงแต่เมื่อเทียบกับเมืองหลาน เมืองจื่อนับว่าโชคดีอย่างไม่ต้องสงสัย เมืองอิ๋งก็เช่นกัน
ประชาชนของทั้งสองเมืองยังอยู่ ผู้กลายพันธุ์ก็เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ
พวกเขายังมีภัตตาคารจงหัว