บทที่ 261: อิสระในการจัดการ?

บทที่ 261: อิสระในการจัดการ?

เมืองเจี้ยว

เมื่อได้ยินเสียง “ติ๊ด——” ยาวและเนิบช้า ผู้คนในเมืองเจี้ยวที่อยู่ภายในบ้านต่างพากันตื่นจากห้วงนิทรา

เมื่อคืนมีผู้คนมากมายที่นอนไม่หลับสนิท และเด็กสาวเองก็เป็นหนึ่งในนั้น

…ในความฝันที่ขาดห้วงของโยวเฟย ล้วนเต็มไปด้วยมันฝรั่งอบรสหอมละมุนแสนอร่อยลูกนั้น

แต่ไม่ใช่ทุกอย่างจะงดงาม

ตอนแรก ในฝันมีมันฝรั่งอบแสนอร่อยมากมายให้กินไม่รู้จบ เธอวิ่งวนอย่างตื่นเต้นอยู่ท่ามกลางอาหารร้อนระอุเหล่านั้น มันฝรั่งอบแต่ละลูกกระโดดเข้ามาอยู่ในอ้อมแขนของโยวเฟย ท้องของเธอเริ่มปวดขึ้นมาอีกครั้ง เธอจึงหยิบมันขึ้นมากินหนึ่งลูก

เปลือกสีเหลืองทองของมันฝรั่งอบถูกย่างจนกรอบ ภายในนุ่มฟูแน่นละมุน เมื่อเคี้ยวอยู่ในปากก็ให้กลิ่นหอมและรสชาติแสนอร่อย จนแทบไม่อยากกลืนลงไปเลย

เหมือนกับอาหารที่ทางการแจกให้ในวันนี้ไม่มีผิด