กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 233: นั่นคือแสง
“อดทนไว้ รอกำลังเสริม” เสียงของเจียงหยางจากเมืองเจี้ยวดังผ่านหูฟัง
“ถ่วงเวลาให้ได้อีกสองนาที” โม่หลี่ออกคำสั่งผ่านช่องสื่อสารสาธารณะของเมืองจื่อ
คนในกลุ่มเกือบครึ่ง โดยเฉพาะเหล่าผู้กลายพันธุ์แห่งแก๊งอสรพิษทรายของเมืองเจี้ยว ไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ‘กำลังเสริม’ ที่เจียงหยางพูดถึงคืออะไร
สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ตรงหน้าทั้งแข็งแกร่งและพิกลพิการ ความกลัวกับความขลาดคืบคลานขึ้นในใจ ขณะที่พวกเขาต่อสู้อยู่บนเส้นแบ่งระหว่างความเป็นกับความตาย
พวกเขาแทบจินตนาการไม่ออกว่าในเวลาเช่นนี้จะมีกำลังเสริมจากไหน หรือจะเป็นหน่วยปฏิบัติการของสามมหานคร?