กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 226: “หัวหน้า! ผู้พัน! เกิดเหตุฉุกเฉิน!”
ภัตตาคารจงหัว ห้องส่วนตัวสำนักทิงเสวี่ย
เมื่อได้ฟังความจริงจากปากอ้ายเต๋อเจีย อีฟูเก๋อและคนอื่น ๆ ก็เข้าใจเสียทีว่าเขากำลังหนักใจเรื่องใด
อ้ายเต๋อเจียเอาแต่เรียกตัวเองว่าคนขลาด ต่ำช้า และน่าละอาย ทว่าเมื่ออยู่ในตำแหน่งใดก็ต้องทำหน้าที่ของตำแหน่งนั้น ในฐานะเจ้าหน้าที่บริหารแห่งเมืองเจี้ยว เมื่อเผชิญอนาคตอันเลวร้ายเช่นนี้ เขาก็พยายามอย่างสุดกำลังแล้ว
อีฟูเก๋อไม่สงสัยเลยว่า หากภัตตาคารจงหัวไม่ปรากฏขึ้น เมืองเจี้ยวจะต้องเป็นเมืองชายแดนที่อยู่รอดได้จนถึงท้ายที่สุด
มนุษย์ช่างเล็กจ้อยเหลือเกินเมื่ออยู่ต่อหน้าวันสิ้นโลก