กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 216: ไม่มีใครไม่ตะลึงกับภัตตาคารจงหัว
เฉียวอีซือพาเจียงหมิง อ้ายเต๋อเจีย และคนสวมเสื้อคลุมอีกหลายคน เดินทางผ่านประตูเคลื่อนย้ายพร้อมกับหน่วยปฏิบัติการของเมืองจื่อ
เสียงรอบข้างเงียบหายไปชั่วขณะ ก่อนภาพตรงหน้าจะค่อยๆ แจ่มชัดขึ้น
ผู้คนที่ออกมาจากประตูเคลื่อนย้าย ในที่สุดก็ได้เห็นภัตตาคารจงหัว
ไม่มีใครไม่สะเทือนใจกับภาพตรงหน้า
สีหน้าของเฉียวอีซือยังคงสงบนิ่ง ทว่าภายในใจกลับอดประหลาดใจไม่ได้
—ตอนเช้าก่อนเดินทางผ่านประตูเคลื่อนย้ายไปยังหน้าเมืองเจี้ยว ภัตตาคารจงหัวยังไม่ใช่สภาพเช่นนี้อย่างชัดเจน!
ถนนปูด้วยแผ่นหินสีเขียวอมฟ้า โคมไฟริมทางประณีตงดงาม จอขนาดยักษ์เหนือร้านหลักของภัตตาคารจงหัวกำลังฉายภาพเมนูอาหารชวนน้ำลายสอ
นอกจากนี้ อาคารแต่ละหลังก็ประณีตงดงามยิ่งกว่าเดิม ทั้งชายคาที่เชิดงอน ป้ายร้านอันวิจิตรซึ่งประดับลวดลายมังกรเหินหงส์ร่ายรำ และโคมไฟสีอบอุ่นที่แขวนอยู่ใต้ชายคาทุกหลัง...