บทที่ 209: ได้ของดีเกินคาดจริง ๆ

บทที่ 209: ได้ของดีเกินคาดจริง ๆ

สำนักงานเจ้าหน้าที่บริหารเมืองเจี้ยว

อ้ายเต๋อเจียนั่งไขว่ห้าง ใช้นิ้วชี้ข้างขวากดเปลือกตา

ตั้งแต่ตื่นเช้ามาวันนี้ก็มีเรื่องแปลก เปลือกตาขวาของเขากระตุกไม่หยุด กดแล้วก็ไม่ช่วยอะไร กลับยิ่งกระตุกถี่ขึ้นอีก

เขาลดขาขวาลงอย่างหงุดหงิด แล้วเปลี่ยนมายกขาซ้ายพาดบนขาขวา

นายทหารคนสนิทนำแผ่นแป้งดำเข้ามาส่ง

เสบียงปันส่วนชนิดนี้กินแล้วชวนหมดอารมณ์ เขากัดอยู่ตั้งนานกว่าจะงับออกมาได้คำหนึ่ง ยิ่งเคี้ยวก็ยิ่งหัวเสีย