กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 207: เมืองเจี้ยวซ่อนความลับไว้ไม่น้อย และรับมือยากกว่าที่คิด
หลิงจิงถือถุงกระดาษไว้ในมือซ้าย ส่วนมือขวาล้วงหยิบถั่วปากอ้าทอดกรอบจากข้างในใส่ปาก
เธอเคี้ยวไปพลาง มองการปะทะกันของทั้งสองฝ่ายไปพลาง
นี่คงเป็นครั้งแรกกระมังที่เธอได้เห็นมนุษย์ผู้มีพลังพิเศษต่อสู้กันเองในโลกใบนี้
ฝ่ายเมืองจื่อเป็นกำลังทหารทั้งหมด แม้บางคนจะดูมีพลังพิเศษไม่แข็งแกร่งนัก แต่การประสานงานระหว่างกันกลับยอดเยี่ยม พลังพิเศษถูกใช้ออกมาอย่างลื่นไหลและแม่นยำ ดูแล้วเพลินตาไม่น้อย
“กร้วม”
เธอโยนถั่วปากอ้าเข้าปากอีกเม็ด
ส่วนคนจากเมืองเจี้ยวที่เหลืออยู่ไม่กี่คนไม่มีใครสวมเครื่องแบบทางการ ทว่าเสื้อผ้าของพวกเขาก็เป็นแบบเดียวกันทั้งหมด
เป็นเสื้อคลุมยาวสีเทาอมเหลืองและมีผ้าคลุมศีรษะ สีสันแทบไม่ต่างจากทะเลทราย
เมื่อเทียบกับคนของทางการเมืองจื่อแล้ว พวกเขามีจำนวนน้อยกว่ามาก