บทที่ 155: โฆษณาเสร็จแล้ว เลิกงานกลับร้าน

บทที่ 155: โฆษณาเสร็จแล้ว เลิกงานกลับร้าน

ชาวเมืองอิ๋งที่ยืนลังเลอยู่หน้าร้านแผงลอยมีไม่น้อย

ขณะที่พวกเขายังลังเล ก็มีคนผู้หนึ่งเดินเข้าไปเป็นคนแรกและซื้อมันฝรั่งอบหนึ่งหัว

คนที่ซื้อมันฝรั่งอบไม่ได้เดินไปไหนไกล เขาเพียงก้าวออกจากหน้าแผงลอยไปสองก้าว ก่อนจะประคองมันฝรั่งไว้อย่างระมัดระวังแล้วกัดเข้าไปคำหนึ่ง

การกระทำของเขาตกอยู่ในสายตาชาวเมืองอิ๋งคนอื่นๆ ที่กำลังลังเล

ในวันสิ้นโลก ความหิวโหยเป็นเรื่องปกติ ยามฝนตกเช่นนี้ คงไม่มีใครห้ามใจไม่ให้เหลือบมองอาหารร้อนๆ ส่งไอกรุ่นได้สักสองสามครั้ง

ยิ่งตอนนี้ยังมีคนยอมลองเป็นคนแรกอีกด้วย

ชาวเมืองอิ๋งที่ทั้งสับสนและหวาดหวั่นเหล่านั้นไม่ต่างจากฝูงแกะ เมื่อ “แกะหนึ่งตัว” เป็นผู้ทำลายความชะงักงัน คนอื่นๆ ที่เฝ้ามองอยู่ก็จะคลายความกังวลและเริ่มทำตาม—นี่คือปรากฏการณ์ฝูงแกะ