กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 140: ที่แท้ผู้คนก็สามารถช่วยเหลือกันโดยไร้เหตุผลได้เช่นกัน
เรื่องประหลาดที่ทำให้เฉียวอีซือรู้สึกสงสัยยังมีอีกไม่น้อย
หลังออกจากจัตุรัส พวกเขาก็ปะทะเข้ากับหน่วยกำจัดแมลงที่กำลังลาดตระเวนอย่างพร้อมสรรพด้วยอาวุธครบมือ
เดิมทีในฐานะนายทหารคนสนิทของเจ้าหน้าที่บริหารแห่งเมืองอิ๋ง เฉียวอีซือเองก็เคยรับผิดชอบภารกิจสังหารฝูงยุงมหาศาลในฤดูฝนมาหลายครั้ง
เมื่อฤดูฝนมาถึง เมืองอิ๋งก็ต้องคัดเลือกประชาชนเข้าร่วมหน่วยลาดตระเวนเช่นกัน พื้นที่ภายในกำแพงเมืองอิ๋งใหญ่กว่าเมืองจื่ออยู่เล็กน้อย ดังนั้นในยามปฏิบัติภารกิจลาดตระเวน ประชาชนที่ถูกคัดเลือกมาจึงมักตึงเครียดและหวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง...
หืม?
แต่ประชาชนในหน่วยลาดตระเวนตรงหน้า ดูเหมือนจะไม่ได้หวาดกลัวมากนัก
ตรงกันข้าม พวกเขากลับดู... ตื่นเต้นเสียด้วยซ้ำ??