บทที่ 134: ในบรรดาสิ่งของที่อสูรกลายพันธุ์ตนนี้ยังย่อยไม่หมด มีตราบ่าที่คล้ายกับของเจ้าหน้าที่พิทักษ์นคร

บทที่ 134: ในบรรดาสิ่งของที่อสูรกลายพันธุ์ตนนี้ยังย่อยไม่หมด มีตราบ่าที่คล้ายกับของเจ้าหน้าที่พิทักษ์นคร

——ปลาหนูเกล็ดกระพือตัวนี้ไล่ตามได้ยากจริง ๆ

มันวิ่งเร็วยิ่งกว่าเถาวัลย์ในซากเมืองเสียอีก

อาจเป็นเพราะมันบินได้กระมัง

แต่หลิงจิงไม่ใช่เถ้าแก่หลิงคนเดิมที่ต้องเสียเวลาไล่ตามเถาวัลย์เป็นครึ่งค่อนวันอีกแล้ว

เธอขี่รถสามล้อไล่ตามไป ไม่นานก็ไล่ทันใต้ตัวปลาหนูเกล็ดกระพือ

ไม่จำเป็นต้องใช้ความเร็วสูงสุดด้วยซ้ำ เพียงขับด้วยความเร็วห้าสิบห้ากิโลเมตรต่อชั่วโมงก็ไล่ทันแล้ว

เถ้าแก่หลิงเริ่มทำท่าเสี่ยงอันตราย

มือขวาบิดคันเรือประคองรถให้แล่นต่อไป ส่วนมือซ้ายยกเครื่องยิงปล่อยขึ้นเล็งปลาหนูเกล็ดกระพือ

“หึ่ง ๆ ๆ—”