บทที่ 132: “สถานการณ์แบบนี้...เหมือนฉันเคยเห็นมาก่อน!”

บทที่ 132: “สถานการณ์แบบนี้...เหมือนฉันเคยเห็นมาก่อน!”

ขบวนรถอพยพ

รถคันแรกกำลังแล่นย้อนกลับไปตามเส้นทางที่หลัวเซี่ยงไหวชี้นำ

ความเร็วอยู่ในระดับพอเหมาะ ไม่ได้เร็วเกินไปนัก เพราะต้องคำนึงถึงผู้บาดเจ็บที่อยู่ในรถด้วย

โดยพื้นฐานแล้ว ขบวนรถอาศัยรอยล้อเดิมที่ทิ้งไว้ตอนขามาเป็นเส้นทางย้อนกลับ ฝนตกยามค่ำคืนทำให้พื้นดินเฉอะแฉะ ทว่ารอยล้อของรถบรรทุกขนาดใหญ่กลับมองเห็นได้ง่ายกว่าเดิม

ความเร็วของขบวนรถช้ากว่าตอนขามา แต่การเดินทางกลับราบรื่นกว่า

อย่างไรเสีย สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ระดับสูงตามรายทางก็ถูกกำจัดไปหมดแล้วในตอนขามา

ระหว่างทางกลับ แม้จะมีพืชและสัตว์กลายพันธุ์จำนวนไม่น้อยได้ยินเสียงแล้วเข้ามาหา แต่ด้วยความร่วมมือของเหล่าผู้กลายพันธุ์ พวกมันก็ไม่ได้รับมือยากเย็นนัก