บทที่ 107: “กร๊อบ”

บทที่ 107: “กร๊อบ”

ยามราตรี

ลี่น่านอนแกว่งเท้าอยู่บนเตียง พลางหวนคิดถึงรสชาติกบที่ได้กินในตอนกลางวัน

วันนี้นางตั้งใจทำงานเป็นอย่างมาก ทำจนถึงช่วงบ่าย ก่อนจะขึ้นไปชั้นสองพร้อมกับพี่สาวและสองพี่น้องเจี่ยเหวินกับเจี่ยซือ เพื่อใช้จ่ายอย่าง “ฟุ่มเฟือย” สักครั้ง

พวกนางสั่งกบผัดเผ็ดหอมกับเนื้อวัวส่วนท้องตุ๋นมะเขือเทศ

ลี่น่าไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ากบกินได้ พี่สาวของนางเองก็ไม่รู้เช่นกัน

เจี่ยเหวินกับเจี่ยซือก็ไม่รู้ ทว่ากบนั้นอร่อยมาก

เนื้อนุ่ม แต่ก็เหนียวหนึบกำลังดี

เพียงแต่เผ็ดไปหน่อย

นับตั้งแต่มีภัตตาคารจงหัว ลี่น่าจึงได้เรียนรู้คำคุณศัพท์เหล่านี้อย่างแท้จริง