บทที่ 61: “หอมจัง... ทำเอาฉันอยากกินขึ้นมาเลย”

บทที่ 61: “หอมจัง... ทำเอาฉันอยากกินขึ้นมาเลย”

“เถ้าแก่... ร้านอาหารของเถ้าแก่ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปอีกแล้วนะ?”

ผู้คนกลุ่มแรกที่มาถึงภัตตาคารจงหัวเอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจ

ม้านั่งยาวหน้าร้านมีเพิ่มขึ้นหลายตัว ส่วนขอบเขตที่ม่านคุ้มกันแสงขาวปกคลุมก็ดูเหมือนจะขยายกว้างขึ้นเล็กน้อย

“เอ๊ะ? วันนี้ข้างนอกไม่มีโจ๊กข้าวจำกัดจำนวนแล้วเหรอ! ฉันรอแย่งซื้ออยู่เลยนะ!”