กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 36: จะไม่ให้คนที่อดกินหม่าล่าทั่งมีชีวิตอยู่กันเลยหรือไง!
คนกลุ่มแรกที่พุ่งไปถึงหม้อหม่าล่าทั่งเสียบไม้ ยังคงเป็นกลุ่มคนหน้าเดิม
หลงหยาและพรรคพวก รวมถึงลี่หลินกับลี่น่า
พวกเขานับเป็นลูกค้ากลุ่มแรกที่ได้ลิ้มลองอาหารของเถ้าแก่หลิง นอกจากความยำเกรงแล้ว ยังมีความเชื่อมั่นอย่างเต็มเปี่ยมอีกด้วย
ของที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ ๆ จะไม่อร่อยได้อย่างไรกัน!
เพียงพริบตาเดียว ม้านั่งทั้งสิบตัวริมโต๊ะยาวก็ถูกจับจองจนหมด
คนที่แย่งที่นั่งไม่ทันตะโกนขึ้นว่า “หลงสือ! พวกนายจะเร็วเกินไปหน่อยแล้วไหม!”
“ที่นั่งมีจำกัด ใครมาก่อนได้ก่อน เข้าใจไหม? พวกนายรอให้พวกเรากินเสร็จแล้วค่อยมาเถอะ~” หลงสือโบกมืออย่างยียวน
“เถ้าแก่ เถ้าแก่ หม่าล่าทั่งเสียบไม้นี่มีเท่าไหร่เหรอ? คงไม่ถูกพวกเขากินหมดแล้วหรอกนะ!”
คนที่แย่งที่นั่งไม่ทันถามอย่างร้อนรน