กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 34: ภาพลวงตาหรือปีศาจกันแน่
เช้าตรู่วันนั้น ระฆังในเมืองยังไม่ทันดัง ผู้คนก็เริ่มทยอยมารวมตัวกันหลังกำแพงฝั่งตะวันตกเป็นกลุ่มเล็กกลุ่มน้อย
ไม่นานหลังฟ้าสว่าง หลงเชี่ยนและพวกก็มาถึง
“ป้าเชี่ยน! พี่หยา! พี่สือ!”
ลี่น่าโบกแขนทักทายอย่างร่าเริง
“เจี่ยเหวินกับพวกเขาก็มาแล้ว” ลี่หลินดึงแขนเสื้อน้องสาว พลางชี้ไปอีกทาง
“ลี่น่า! เมื่อคืนพี่ชายฉันเหลาเสียมไม้ออกมาอีกอัน ดูสิ!”
เจี่ยซือวิ่งเหยาะๆ เข้ามา อวดผลงานของพี่ชายให้เด็กหญิงดูอย่างภูมิใจ
ในวันสิ้นโลก จะแลกเปลี่ยนอะไรสักอย่างก็ต้องใช้เงิน เฟอร์นิเจอร์ที่หลงเหลือมาจากก่อนวันสิ้นโลกจึงกลายเป็นของมีค่า