กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 31: รับรางวัลเลื่อนระดับ
หลิงจิงถือแท็บเล็ตเดินมาหยุดหน้าอาคารไม้
เธอเงยหน้ามองตัวร้าน เป็นเรือนไม้หลังเล็กแบบจีนที่ดูงดงาม หลังคาลาดเอียง เหนือประตูแขวนป้าย ‘ภัตตาคารจงหัว’
ป้ายพื้นขาวตัวอักษรแดง รูปแบบเรียบง่าย ตัวอักษรก็เรียบสง่า เป็นแบบซ่งที่นิยมใช้ในงานเอกสาร ขนาดใหญ่กว่าป้ายบนรถสามล้ออยู่มาก พอแขวนไว้ตรงหลังคาเรือนไม้ก็ดูเหมาะเจาะพอดี
ตอนนี้ฟ้ายังไม่มืด เสียงระฆังดังขึ้นตอนหกโมงเย็น ดวงอาทิตย์ยังค้างอยู่ริมขอบฟ้า อาคารสีไม้ภายในม่านป้องกันสีขาวที่ปราศจากไอมรกตจึงดูนุ่มนวลและอบอุ่น
ไม่เลว สวยทีเดียว