กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 28: สมน้ำหน้า!
คนที่อยู่ด้านนอกม่านป้องกันพากันตะโกนโวยวาย ส่วนคนที่ยังอยู่ข้างในต่างมองหลิงจิงด้วยความเคารพยำเกรง
เดิมทีพวกเขาก็รู้สึกว่าเถ้าแก่มีความสามารถไม่ธรรมดาอยู่แล้ว ไม่รู้ว่าใช้วิธีใดจึงหาอาหารที่กินได้มาในโลกวันสิ้นโลกเช่นนี้
คิดไม่ถึงว่าฝีมือการต่อสู้ของเถ้าแก่จะร้ายกาจถึงเพียงนี้ด้วย!
…ถ้าสิ่งนี้นับเป็นฝีมือการต่อสู้น่ะนะ
หลายคนหันกลับไปมองป้าย ‘กฎของร้านอาหาร’ ที่เถ้าแก่พูดถึงอีกครั้ง
ป้ายตั้งอยู่ในจุดที่เห็นได้ชัด แต่ตอนมาครั้งแรก หลายคนไม่ได้อ่านให้ละเอียด
‘ผู้จัดการร้านมีสิทธิ์ขาดในการควบคุมทุกสิ่งภายในขอบเขตการดำเนินงานของร้าน’ …ที่แท้ก็หมายความอย่างนี้เอง!
สุดยอดไปเลย!