ตอนที่ 322 แม่ทัพพิการ×องค์หญิงขี้โรคแสนน่ารัก

“โยวโยว สบายดีหรือ”

ฝ่ามือเจียงวั่งตบเบา ๆ ที่หลังสวี่จือโย่ว สีหน้าคล้ายกำลังอดกลั้นอะไรบางอย่าง

สวี่จือโย่วนอนแนบอยู่ในอ้อมแขนเขา สีหน้าเหนื่อยล้า

นางหอบหายใจ ผ่านไปครู่ใหญ่จึงเอ่ยเสียงแผ่ว “พอไหว เพียงแต่ไม่มีแรง”

เจียงวั่งคำนึงถึงร่างกายสวี่จือโย่ว จึงร่วมมือด้วยตลอด

แต่ร่างกายสวี่จือโย่วอ่อนแอเกินไป เพียงครู่เดียวก็หมดแรง

“หรือว่า เจ้าทำเองเถิด”

สวี่จือโย่วตั้งสติได้ คางที่ชุ่มเหงื่อถูไถเบา ๆ บนไหล่เจียงวั่ง

“โยวโยว หากไม่สบายต้องบอกข้าให้ได้ เข้าใจไหม”

“อือ... ได้ ได้”