ตอนที่ 315 แม่ทัพพิการ×องค์หญิงขี้โรคแสนน่ารัก

ภายในตำหนักเงียบสงบ คนทั้งสองที่กอดกันอยู่ไม่มีใครพูดอะไร

สวี่จือโย่วนอนซุกอยู่ในอ้อมกอดของเจียงวั่ง ไม่มีความคิดจะลุกขึ้นเลยแม้แต่น้อย

เจียงวั่งค่อนข้างชอบใจที่องค์หญิงพึ่งพาเขา แต่พอคิดถึงคำที่ซุ่ยเอ๋อร์พูด เขาก็ยังก้มลงมากล่าวเบา ๆ ว่า “องค์หญิง ซุ่ยเอ๋อร์บอกว่าองค์หญิงไม่ได้เสวยอะไรเลยตั้งแต่ยามเซินเมื่อวานนี้ กระหม่อมจะพาองค์หญิงไปเสวยก่อนได้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”

พอได้กอดจริง ๆ แล้วถึงได้รู้ว่าคนในอ้อมกอดผอมบางและเบาเพียงใด

ราวกับว่าวที่อาจขาดสายได้ทุกเมื่อ ลมแรงขึ้นอีกหน่อยคนก็จะถูกลมพัดปลิวหายไป

“ไม่ค่อยอยากอาหาร ไม่อยากกินเท่าไร”