ตอนที่ 308 แม่ทัพพิการ×องค์หญิงขี้โรคแสนน่ารัก

เจียงวั่งฟังเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากชั้นล่าง อารมณ์ยังคงเรียบเฉย ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

เมื่อได้ยินคำพูดของสวี่จือโย่ว เขาก็ยกมุมปากยิ้มบาง ๆ

“พวกเขาชอบข้า ก็เพียงเพราะข้ารบได้ ปกป้องชีวิตของพวกเขาไม่ให้ถูกพวกต่างเผ่าพันธุ์ทำลายได้”

หากเขาไม่มีสถิติการรบเหล่านั้น วันนี้ก็คงได้แต่สายตามองอย่างแปลกแยก

“คนเราไม่ต้องมีเหตุผลถึงเพียงนั้นก็ได้ เพราะไม่มีใครจะชอบใครโดยไม่มีเหตุผลหรอก…อ้อ แน่นอน องค์หญิงอย่างข้าไม่นับ”

สวี่จือโย่วเข้ามาใกล้เจียงวั่งพร้อมรอยยิ้ม ใกล้จนแทบจะจูบกันอยู่แล้ว

เจียงวั่งข่มปฏิกิริยาที่อยากถอยหลังไว้ แต่ดวงตาก็ยังเบิกกว้างขึ้นเงียบ ๆ เพราะอีกฝ่ายเข้ามาใกล้