กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หวังเจี้ยนและจ้าวซื่อคุกเข่าก้มกราบอยู่กับพื้น ใบหน้าซีดเผือด ตอนนี้ไม่กล้าเอ่ยสักคำ
อาลี่ตวาดเสียงกร้าวใส่จนพอแล้ว พอหันกลับมาเผชิญหน้ากับเจียงวั่ง ใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มขึ้นอีกครั้ง
“แม่ทัพน้อย ยินดีด้วยนะขอรับ”
เจียงวั่งก้มมองราชโองการที่อาลี่ยื่นมาให้ เงียบไปครู่หนึ่ง แล้วจึงขัดพระราชโองการเป็นครั้งแรก
“ฉีกงกง กระหม่อมเป็นเพียงร่างที่แตกสลาย องค์หญิงเป็นร่างกายอันล้ำค่า กระหม่อมจะรับมาแต่งงานได้อย่างไร”
“แม่ทัพน้อย ราชโองการออกมาแล้ว พระราชโองการจากพระโอษฐ์ ข้าน้อยก็เพียงคนบริการรับส่งของเท่านั้น หากมีข้อสงสัย แม่ทัพน้อยก็เข้าไปเฝ้าพระองค์เองได้”