กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ปีที่ยี่สิบหกแห่งรัชศกหยวนเหอเจีย แม่ทัพน้อยไร้พ่ายถูกพิษโดยไม่คาดคิดจนตกม้า หลังจากตีทัพชนเผ่าคนเถื่อนถอยไป กระดูกขาทั้งสองข้างก็หัก
หมอหลวงยืนยันว่าขาของแม่ทัพน้อยบาดเจ็บสาหัส จากนี้ไปไม่อาจขึ้นสมรภูมิได้อีก
ฝ่าบาททรงทราบแล้วทรงเศร้าสลดอย่างยิ่ง จึงโปรดสถาปนาแม่ทัพน้อยเป็นอ๋องต่างแซ่ พระราชทานคฤหาสน์ใหญ่กับป้ายทองละเว้นโทษตาย และตรัสว่าต่อจากนี้เข้าเฝ้าในวังไม่ต้องคุกเข่า
“หมอหลวง ลูกข้า ยืนขึ้นไม่ได้จริง ๆ หรือ”
สตรีที่แต่งหน้าทำผมหรูหราฟุ่มเฟือยถือผ้าเช็ดหน้าอยู่ในมือ ชายตามองหนุ่มน้อยที่ยังสลบอยู่บนเตียงอย่างรังเกียจในที่ที่คนอื่นมองไม่เห็น
หมอหลวงค่อย ๆ ดึงผ้าห่มขึ้นปิดอย่างระมัดระวัง แล้วลุกขึ้นด้วยสีหน้าหนักอึ้ง