กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตอนนั้นเจ้าใหญ่กำลังเตรียมตัวออกไปโรงพยาบาล
ตอนที่เธอตามมา เจ้าใหญ่เปิดประตูออกมาพอดี
มือที่หญิงสาวกำลังเคาะประตูพลาดไปโดนอากาศ ว่างเปล่า เกือบจะไปโดนตัวเจ้าใหญ่
เจ้าใหญ่ขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วถอยหลังออกไป ดึงระยะห่างระหว่างทั้งสองคนให้ห่างขึ้น
“มีธุระอะไรหรือเปล่า”
ห่างกันสามปีได้กลับมาเจอเจ้าใหญ่อีกครั้ง หญิงสาวนึกว่าตัวเองจะไม่ใจเต้นอีกแล้ว แต่พอได้เห็นเขาอีกครั้ง หัวใจก็ยังเต้นรัวแรงจนห้ามไม่อยู่
“สหาย... สหายเจียง นี่เป็นของฝากพิเศษที่ฉันหอบกลับมา คนทั้งตึกเราได้กันทุกคน”
มีหัวโผล่ออกมาจากด้านหลังเจ้าใหญ่
สายตาสองคนประสานกัน อีกฝ่ายยิ้มให้ก่อน
มองใบหน้าของสองคนที่คล้ายกัน หญิงสาวก็ใจลอยไปชั่วขณะ