กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ผู้หญิงคนนั้นกุมมือที่ปวดแปลบ จ้องเขม็งไปที่สวี่จือโย่ว
“แกเป็นใครกันแน่! ใครใช้ให้แกมายุ่งไม่เข้าเรื่อง!”
เธอก้าวเข้ามาอย่างเอาเรื่องหมายจะตบสวี่จือโย่ว เจียงวั่งก้าวมาขวางข้างหน้า แค่สายตาเดียวก็ทำให้เธอยืนตัวแข็งอยู่กับที่ ไม่กล้าขยับแม้แต่นิด
สวี่จือโย่วมองไม่เห็นร่องรอยบาดเจ็บบนตัวเจ้าใหญ่ ก็ถอนหายใจโล่ง เอามือเท้าสะเอวหันกลับไปมองผู้หญิงคนนั้น
“แกมันอะไรกัน! รังแกกันถึงหัวลูกชายฉัน ฉันไม่ใช่แค่จะยุ่งไม่เข้าเรื่อง ฉันอยากต่อยแกด้วยซ้ำ!”
“อะไรกัน แม่ลูกสองคนหน้าแห้งเหี่ยวเหมือนกันหมด แบบพวกแกเนี่ยนะ เอาไปให้ขอทานฟรียังไม่มีใครเอา ยังจะมาบอกว่าลูกชายฉันไปยั่วยวนแก”