กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
บ่ายนั้น สัตว์กลุ่มที่รักษาการผู้อำนวยการสวนสัตว์พูดถึงก็ถูกส่งมาถึงตามเวลา
สวี่จือโย่วทำหน้าที่สัตวแพทย์ของตัวเองอย่างดี ตอนที่รักษาการผู้อำนวยการสวนสัตว์คุยกับคนอื่น เธอก็ยืนดูสัตว์ที่ถูกขังอยู่ในกรงอยู่ข้าง ๆ ไม่มีความคิดจะเข้าไปพูดคุยด้วยแม้แต่น้อย
“เราไม่มีสัตวแพทย์มืออาชีพ สัตว์พวกนี้ถูกทำร้ายมาตลอดทาง และไม่ยอมให้เข้าใกล้ บาดแผลตามตัวจึงรักษาไม่ได้ ตอนที่พวกคุณช่วยรักษา ต้องระวัง… อันตราย!”
สหายตำรวจที่ส่งสัตว์มาพูดอยู่ มุมตามองเห็นการกระทำของสวี่จือโย่ว สีหน้าตกใจสุดขีด
จากนั้น เขาได้แต่มองตาค้างขณะสวี่จือโย่ววางมือลงบนหัวของเสือดาวที่ดุที่สุดตัวนั้น